ΕΝΔΟΔΟΝΤΙΑ

Το δόντι στο εσωτερικό του περικλείει μία κοιλότητα η οποία διατρέχει όλο του το μήκος και εντός αυτής βρίκονται τα αγγεία του τα οποία το διατηρούν ζωντανό και τα νεύρα του τα οποία ονομάζουμε πολφό. Στρώματα σκληρών ιστών διασφαλίζουν ότι ο πολφικός θάλαμος δεν έρχεται σε επαφή με τη στοματική κοιλότητα η οποία βρίθει μικροβίων και ερεθισμάτων, αποτρέποντας έτσι τη μόλυνση του οστού και κατ επέκταση του οργανισμού.

​

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που οι σκληροί ιστοί καταστρέφονται πχ από μία μη θεραπευμένη τερηδόνα ή από έναν τραυματισμό. Τότε ο ζωντανός πολφός έρχεται σε επαφή με το περιβάλλον οπότε και δημιουργείται έντονος πόνος ο οποίος δυστυχώς δε μπορεί να θεραπευτεί με ένα απλό σφράγισμα. Ή ακόμα χειρότερα, σταδιακά ο πολφός νεκρώνεται και τα μικρόβια από το στόμα εγκαθίστανται εντός του δοντιού, φτάνοντας μέχρι το βαθύ άκρο των ριζών του όπου δημιουργούν τοπικές ή αργότερα γενικευμένες λοιμώξεις με πόνο και πυρετο.

 

Η Ενδοδοντική Θεραπεία έχει ως σκοπό να επέμβει στο εσωτερικό του δοντιού, για να απομακρυνθεί ο ζωντανός ιστός που έχει υποστεί μη αντιστρέψιμη βλάβη ή το σύνολο των μικροβίων που δημιουργούν τη λοίμωξη και στη συνέχεια να απολυμάνει το δόντι το οποίο θα εμφραχθεί σε όλο το μήκος του με ειδικά υλικά για να αποτραπεί η επανεγκατάσταση των μικροβίων και μια μελλοντική μόλυνση.

​

Η λέξη απονεύρωση που έχει καθιερωθεί για την ενδοδοντική θεραπεία βλέπουμε ότι περιγράφει μόλις τη μισή διαδικασία καθώς εκτός από τα νεύρα υπάρχουν πολλοί διαφρετικοί ιστοί εντός του δοντιού ενώ πολλές φορές δε συναντάμε καν αυτούς καθώς το δόντι έχει νεκρωθεί και πλέον το εσωτερικό του κατοικείται από αποικίες μικροβίων.

​

Με την ολοκλήρωση της ενδοδοντικής θεραπείας ο οδοντίατρος θα προβεί στην αποκατάσταση του δοντιού που έχει καταστραφεί είτε με έμφραξη είτε με στεφάνη όπου αυτό απαιτείται.

​

​